Wykład " "Nieznany geniusz. Historia Stefanii Horowitz" w Bibliotece Austriackiej

Tomasz Pospieszny, profesor UAM wygłosi wykład o polsko-austriackiej wybitnej naukowczyni. Horowitz była jedną z najbardziej uzdolnionych fizyczek jądrowych. Była związana z Uniwersytetem Wiedeńskim oraz Instytutem Radowym w Wiedniu.
We współpracy z Austriackim Forum Kultury
Spotkanie będzie transmitowane na profilu Facebooka Wojewódzkiej Biblioteki Publicznej w Opolu
Stefania Horowitz (Horovitz) była jedną z najbardziej uzdolnionych fizyczek jądrowych. Przyszła na świat w 1887 roku w Warszawie. Była córką znanego i cenionego portrecisty Leopolda Horowitza. Była związana z Uniwersytetem Wiedeńskim oraz Instytutem Radowym w Wiedniu, gdzie prowadziła pionierskie prace badawcze nad radioaktywnością oraz izotopami. Wraz z Ottonem Hönigschmidem eksperymentalnie potwierdziła istnienie izotopów (odmian tego samego pierwiastka różniących się masą atomową). Dowiodła także, że niektóre domniemane wówczas pierwiastki są w istocie izotopami. Bez wątpienia zdolnościami naukowymi nie ustępowała Marii Skłodowskiej-Curie i Lise Meitner. Jej finezyjna i niezwykle precyzyjna praca z pewnością zasługiwała na Nagrodę Nobla. Po pierwszej wojnie światowej Stefania ze względów osobistych i rodzinnych, porzuciła pracę naukową. Na krótko powróciła do Polski, a następnie wyjechała ponownie do Wiednia, gdzie zainteresowała się działalnością charytatywną i psychologią indywidualną. Wraz z Alice Friedmann, otworzyła centrum edukacyjne dla trudnej młodzieży. Krótko przed wybuchem drugiej wojny światowej powróciła do Warszawy. Niestety wojenne losy Stefanii oraz jej siostry Zofii Natanson nie są bliżej znane. Obie przebywały w getcie warszawskim skąd wywieziono je do obozu zagłady w Treblince. Tam zostały zamordowane najprawdopodobniej w 1942 roku.
Tomasz Pospieszny, profesor UAM, doktor habilitowany nauk chemicznych, poznaniak i bibliofil. Pracuje w Zakładzie Produktów Bioaktywnych na Wydziale Chemii Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, gdzie zajmuje się chemią produktów naturalnych, w szczególności syntezą i modyfikacją steroidów oraz ich pochodnych. Fascynat historii nauk przyrodniczych. Podziwia życie, pracę i wkład kobiet w tworzenie nauki. Jest autorem licznych wykładów i artykułów oraz konsultantem merytorycznym książek i programów dotyczących życia i działalności naukowej Marii Skłodowskiej-Curie. Napisał biografie Marii Skłodowskiej-Curie: Nieskalana sławą. Życie i dzieło Marii Skłodowskiej-Curie (Novae Res, 2015), Lise Meitner: Zapomniany geniusz. Lise Meitner pierwsza dama fizyki jądrowej (Novae Res, 2016) oraz Ireny Joliot-Curie: Radowa księżniczka. Historia Ireny Joliot-Curie (Novae Res, 2017). W 2017 roku uhonorowany medalem 100-lecia odkrycia radu, przyznawanym instytucjom i osobom szczególnie zasłużonym w promowaniu dzieła Marii Skłodowskiej-Curie przez Towarzystwo Marii Skłodowskiej-Curie w Hołdzie. W roku 2018 stworzył autorski cykl wykładów akademickich Piękniejsza strona nauki - rola kobiet w tworzeniu chemii i fizyki. Jest współautorem wystaw poświęconych Marii Curie oraz innym kobietom nauki. W czerwcu 2019 roku nakładem Wydawnictwa Po Godzinach ukazała się jego książka Pasja i geniusz. Kobiety, które zasłużyły na Nagrodę Nobla, a rok później Maria Skłodowska-Curie. Zakochana w nauce. W październiku 2019 roku otrzymał nagrodę Rady Programowej 23. Warszawskiego Festiwalu Nauki za najlepszy wykład. W 2022 roku nakładem Wydawnictwa Sophia ukaże się jego kolejna książka pt. Nowa alchemia. Historia radioaktywności.
W ramach 22. Wiosny Austriackiej.
Fot.: Stefania Horowitz w laboratorium Instytutu Radowego w Wiedniu, 1915, Oesterreichische Zentralbibliothek fuer Physik, Wien. Oprac.: WBP Opole Pokaż mniej